Nga errësira e "Kinema Republikës" dhe kujtimi monumental i Bekim Fehmiut, te labirinti psikologjik 70mm i Christopher Nolan-it. Një udhëtim emocional dhe muzikologjik që zbulon se si një melodi pastorale – me gjithatë gjasë, fryma arkaike dhe polifonike e fyejve të Gramshit – përfundoi në minutën e pestë të një megaprodhimi të Hollywood-it, duke u kthyer në të vetmen oazë humanizmi. Një meditim mbi kujtesën tonë dëgjimore, kinematografinë fizike dhe paradoksine folklorit në